بازم دلم گرفته ، می خوام یه کم ببارم
وقتی سبک تر شدم ، چشمامو هم بذارم
بازم تو دام غربت ، کبوترام اسیرن
اگه تو رو نبینن ، دق می کنن می میرن
بازم غروب که می شه ، با یاد تو می شینم
هر چی که غصه دارم ، از چشم تو می بینم
باز آسمونه چشمام ، هوای گریه دارن
برای گریه کردن ، شونه تو کم می یارن
بازم یه چن وقته که ، من از تو خیلی دورم
واسه لحظه دیدار ، من پره شوق و شورم
بازم قناری دل ، بهونه تو می گیره
دونه واسش نپاشی ، جون می ده و می میره
باز یه هوای کهنه ، سر به سرم می ذاره
به جای جای خالیت ، تو سینه گل می کاره
بازم چن تا قاصدک ، یاد تو رو می یارن
عطرتو مثل بارون ، از آسمون می بارن
بازم قصه مجنون ، واسم تداعی می شه
شاید که تو ندونی ، یارت فدائی می شه
باز این دل بی قرار خیلی واست تنگ شده
دل که یه وقتی سبز بود ، ببین چه بی رنگ شده
بازم هوای اینجا ، خیلی تاریک و سرده
سهم من از زندگی ، همش غصه و درده
باز از غم فراقت ، دلم داره پیر می شه
این تنه خسته من ، از زندگی سیر می شه
بازم بیا تا شعرام رنگه تو رو بگیرن
قناریای عاشق ، دیگه آروم نگیرن
بازم بیا دستتو ، بذار رو قلب خستم
با این دل شکستم ، منتظرت نشستم ...